به گزارش چاه کیچی سنتر، به نقل از "ورزش سه"، مراکش و کرواسی در حالی با کنار زدن رقبا و البته ناکامی در دیدار نیمه نهایی برابر فرانسه و آرژانتین به این بازی رسیدهاند که در گروه هفتم ششم مسابقات در کنار بلژیک و کانادا قرار داشتند. اولین مسابقه این گروه میان همین دو تیم برگزار شد ودر شرایطی که مراکش با انجام یک بازی دفاعی به دنبال کسب یک امتیاز مسابقه بود درنهایت به هدف خود رسید و دیدار خود را مقابل نایب قهرمان جام جهانی 2018 با تساوی بدون گل و کسب یک امتیاز تمام کرد. در ادامه این دو تیم توانستند با کنار زدن بلژیک به مرحله بعدی بروند و حالا هم در نیمه نهایی اولین بازی تکراری جام را برگزار میکنند.در این مسابقه اما ماجرا متفاوت بود و کرواسی خیلی زود روی یک کار تیمی دیدنی با ضربه ایستگاهی توسط گوآردیول به گل اول مسابقه در دقیقه 5 دست پیدا کرد. این گل اما دو دقیقه بعد با ضربه سر اشرف داری روی ارسال حکیم زیاش پاسخ داده شد تا بازی خیلی زود به تساوی کشیده شود و شباهتی به دیدار مرحله گروهی این دو تیم نداشته باشد. در ادامه پیش از اینکه بازی در نیمه اول تمام شود شاگردان دالیچ توانستند با ضربه اورشیچ به گل دوم دست پیدا کنند تا با آرامش بهتری نیمه دوم را شروع کنند.در نیمه دوم کرواسی توانست به خوبی از برتری خود دفاع کند و تک موقعیت های ولید رکراکی که شگفتیسازان این جام بودند به جایی نرسید تا این کرواسی باشد که به عنوان سوم جهان برای دومین مرتبه دست پیدا می کند.همراه با گزارش لحظه به لحظه اتفاقات و حواشی بازی تیمهای ملی مراکش و کرواسی در همین صفحه از "ورزش سه" باشید:جام جهانی 2022 قطر – دیدار رده بندی ورزشگاه: بین المللی خلیفه (شهر دوحه) شنبه: 1401/09/26 - ساعت 18:30داور: عبدالرحمن ا
برچسب:
نویسنده: آریا عباسیان
برچسب:
نویسنده: آریا عباسیان
برچسب:
نویسنده: آریا عباسیان
به گزارش چاه کیچی سنتر، به نقل از ورزش سه، عجیبترین نکته بازی نبرد دیروز حضور موثر همه بازیکنان ایران، اصلیها و ذخیرهها در این بازی و تاثیرشان در کسب نتیجه بهدست آمده بود تا جاییکه حتی بازیکنی که به نظر ضعیفترین نمایش را در بین بقیه داشت هم، هم روی گل اول موثر بود و هم میتوانست گل دوم را بزند. این نکتهایست که باید اعتبارش را متوجه سرمربی تیم ملی کرد. اینکه تیمی تا این حد موم در دست و متحد بسازی و در بازی " هر کسی از هر جایی که هست یک قدم جلوتر بیاید." پس چنین بود که از دقیقه 80 همه نیمکت نشینهای ایران روی پا ایستاده و بازی را از کنار زمین پیش میبردند. انگار که به آنها هم الهام شده بود که این بازی ماست، حتی اگر برای ثبت اولین گل 98 دقیقه (یاد بازی استرالیا و سوت پایانش بهخیر) صبر کنیم.آنها قبل از این فقط میلیمترها تا گل فاصله داشتند و با کمی خوش شانسی علیقلیزاده (دوبار) و سردار آزمون (یکبار) نام خودشان را وارد گزارش نهایی بازی کرده بودند اما شگفت انگیز اینکه آنها در جشن پایان بازی فعالترینها در میان بازیکنان بودند. قلیزاده را در آن لحظات تحت تاثیر رامین رضاییان در حال اشک ریختن دیدیم و سردار طارمی را بارانداز میکرد. شاید تنها مرد خونسرد کارلوس کیروش بود که او هم فقط نمایش میداد والا ضربان قلبش از روی اپل واچ نشان میداد چه سربالایی تندی را پشت سر گذاشته و تا کجا موفق شده احساسات را پشت قفس(ه) سینه محبوس کند. در عین حال در بین سفیدپوشهایی که در احمد بنعلی مشغول جست و خیز بودند صورت یک نفر زیاد تغییری نداشت، مهدی طارمی. ستاره همه بازیهایی که از او میبینیم. سازنده گل دوم و پایه گذار برتری عددی بر ولز که در نهایت ما را سر میز ضیافت پیروزی نشاند. او روی گل د
برچسب:
نویسنده: آریا عباسیان